تله سیژ شابیل بودن یا نبودن ؟!!

حل مشکلات مردم مستلزم پیوند نهادهای انتخابی ،نهادهای مجلس – شورا

حقوق بشر و بشرهایی که بشرترند

«احساس حقارت می کنیم!»

آزمون بزرگ پیش روی شورای شهر جدید

کابینه جدید و مشکلات مردم

فولاد سبلان و سکوت مسئولان

« دالغا ، دالغا اُوخ » مرثیه ناز بالا ، آتنا اصلانی اوچون

اردبیل ، چالش های پیش روی و فرصت های توسعه پایدار

فضای سبز شهری ؛مشکلات و راهکار

اینجا سرزمین شهید بنی هاشم است

راه سوم

کد خبر: 19082 | تاریخ انتشار: ۱۷:۲۵:۳۰ - سه شنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۵ | بدون نظر | |

عبدالرحمان رستميان

تشخیص درست به جای علامت درمانی

ایلقار نیوز:یکی از مشکلات در سیستم درمانی کشور ما که نگرانی‌های متعددی را ایجاد کرده، 21824_origاستفاده بیش از حد از دارو است که یکی از دلایل اصلی آن، تمایل پزشکان به تجویز دارو و استفاده کمتر از راه‌های درمانی دیگر است که دلایل متعددی می‌توان برای آن ذکر کرد. در بررسی مساله تمایل پزشکان به تجویز دارو باید این نکته را مدنظر قرار داد که بعضی بیماران نیازمند نسخه دارویی نیستند ولی بعضی دیگر از آنها نیازمند نسخه دارویی هستند. برای نمونه در رشته روماتولوژی کسی که روماتیسم داشته باشد، باید حتما از دارو استفاده کند، زیرا در صورتی که دارو مصرف نکند مفاصلش تغییر شکل می‌دهند. اما یک آرتروز یا کمردرد معمولی به دارو نیاز ندارد و بیشتر به آموزش نیاز دارد. به همین دلیل باید گفت بسته به نوع بیماری و شرایطی که افراد دارند، بعضی از آنها به دارو نیاز دارند و برخی دیگر هم نیاز ندارند. موردی که باید در این زمینه به آن توجه کرد این است که در نوع آموزش‌هایی که در سیستم آموزش پزشکی به افراد داده می‌شود به قسمت آموزش به بیمار کمتر توجه می‌شود. از سوی دیگر، شاهد هستیم برخی از نیروهایی که مهارت پایینی در پزشکی دارند از علامت درمانی استفاده می‌کنند. علامت درمانی به این معناست که پزشکان برخی علائم را در بیماران می‌بینند و تلاش می‌کنند این علائم را در فرد خاموش کنند، آنها برای رسیدن به علت اصلی علائم و تشخیص درست بیماری تلاش نمی‌کنند. درمان واقعی فقط استفاده از مسکن نیست، بلکه به راه‌های درمانی دیگری هم نیاز دارد. یکی از پیامدهای علامت‌درمانی استفاده فراوان از کورتون و دگزامتازون در سیستم درمانی کشور ماست. استفاده از این دارو باید در موارد محدود و ضرور باشد ولی چون التهاب را کم می‌کند پزشکان به تجویز آن اقدام می‌کنند. به همین دلیل باید به جای علامت درمانی به سمت تشخیص دقیق حرکت کنیم. تشخیص دقیق باعث می‌شود بتوانیم بیماری را کنترل کنیم و آن را از بین ببریم.

عدم توجه به راهنمای بالینی

نمی‌توان گفت که در تمامی قسمت‌ها استفاده زیاد از دارو رواج دارد، ولی در برخی قسمت‌ها شرایط به همین صورت است که یکی از مهم‌ترین آنها زیاده‌روی در تجویز آنتی‌بیوتیک است. علاوه بر تجویز آنتی‌بیوتیک توسط پزشکان، یکی دیگر از دلایل اصلی مصرف بالای این دارو در کشور ما خوددرمانی‌ها و بعضا دیگردرمانی‌هایی است که افراد انجام می‌دهند. مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک و توصیه به دیگران هم برای مصرف آن از موارد مهمی است که مصرف این دارو را در کشور ما افزایش داده است، این در حالی است که بسیاری از بیماری‌ها نیازی به آنتی‌بیوتیک ندارند و با داروهای دیگر بهبود می‌یابند. برای نمونه می‌توان به بیماری‌های ویروسی اشاره کرد که نیازی به آنتی‌بیوتیک ندارند و محدود شونده هستند و بهبودی آن معمولا به یک هفته نیاز دارد. خوردن آنتی‌بیوتیک پیامدهای متعددی به همراه دارد که یکی از آنها ایجاد مقاومت دارویی در بدن است. افراد بعد از مدتی که استفاده زیادی از آنتی‌بیوتیک دارند، بدنشان در مقابل این دارو مقاوم می‌شود و آنتی‌بیوتیک دیگر برای درمان دردهای آنها پاسخگو نیست. برای حل این مشکل لازم است که فرهنگ‌سازی‌های لازم صورت بگیرند تا افراد به جای خوددرمانی و مصرف خودسرانه دارو، به مراکز درمانی مراجعه کنند. در عین حال پزشکان هم باید دقت کنند دارویی که تجویز می‌کنند حتما بر اساس راهنمای بالینی باشد. یکی از ضعف‌های بزرگ کشور ما در زمینه درمان این است که هنوز راهنمای بالینی اجرا نشده است. اگر راهنمای بالینی در دارونوشتن، تجویز آزمایش و سایر مراحل تشخیص بیماری وجود داشته باشد، صرفه جویی زیادی در هزینه‌های سیستم درمان صورت می‌گیرد. راهنمای بالینی در آموزش، پیشگیری و درمان تاثیر می‌گذارد. راهنمای بالینی یکی از مهم‌ترین نقطه ضعف‌های سیستم بهداشت و درمان کشور ماست که باید وزارت بهداشت و وزارت رفاه به آن توجه کنند. این مساله بر تمام قسمت‌های سیستم درمان در کشور ما تاثیر گذاشته است و ضررهای زیادی را به آنها وارد کرده است.

توجه به راه‌های دیگر درمان

با شیوه‌های جایگزین درمانی که به جای دارودرمانی از آنها استفاده می‌شود مانند طب سنتی باید به صورت علمی برخورد شود. در استفاده از طب سنتی هم باید دقت شود، زیرا عدم توجه به نکات علمی در استفاده از این طب آن را تبدیل به یک منبع درآمد برای افراد سودجو می‌کند. افرادی زیادی وجود دارند که با کمترین سواد، داروخانه طب سنتی بازکرده‌اند و انواع و اقسام نسخه‌های سنتی را برای افراد تجویز می‌کنند. این تجویزهای خودسرانه در حالی صورت می‌گیرند که حتی داروهای گیاهی هم در برخی موارد ضررهای خود را دارند و باید در استفاده از آنها هم دقت کرد. اگر راهنمایی‌ها علمی و بر اساس دانش کافی باشند، می‌توانند مکمل پزشکی باشند. با توجه به تاثیری که سایر راه‌های درمانی دارند باید پزشکان قبل از تجویز دارو به این راه‌های مکمل هم فکر کنند و از آنها هم استفاده کنند. برای نمونه توصیه به بیمار برای نوشیدن زیاد مایعات می‌تواند تاثیر زیادی در بهبود بسیاری از بیماری‌ها داشته باشد و نیاز افراد را به نسخه دارویی به میزان زیادی کاهش دهد. متاسفانه در آموزش پزشکی کشور ما به راه‌های درمانی که مکمل و جایگزین تجویز دارویی هستند کمتر توجه می‌شود. کمبود این آموزش در سیستم درمانی ما می‌تواند تبعات مختلفی را به همراه داشته باشد که یکی از آنها تمایل پزشکان به تجویز دارو است. با دادن این آموزش‌ها می‌توانیم از استفاده از دارو در کشورمان به میزان زیادی بکاهیم و استفاده از روش‌های دیگری را که در درمان بیماران تاثیر دارند گسترش دهیم. یکی دیگر از مشکلاتی که باعث افزایش استفاده از دارو در کشور ما شده است خود تجویزی‌هایی هستند که افراد انجام می‌دهند. این خود تجویزی‌ها معمولا با اطلاعات کم و ناقص صورت می‌گیرند و تبعات مختلفی را به همراه دارند. حتی در برخی موارد این خوددرمانی‌ها باعث تشدید بیماری و ایجاد مشکلاتی دیگر برای افراد می‌شوند. اما مشکل از خوددرمانی هم بیشتر شده و به دیگردرمانی هم رسیده است. بعضی افراد هنگامی که بیماری‌های دیگران را می‌بینند برای آنها هم استفاده از داروهای مختلف را تجویز می‌کنند. این در حالی است که این افراد دانش و اطلاعات کافی برای این کار ندارند و این تجویز می‌تواند برای دیگران هم مشکلات متعددی را ایجاد کند.

* عضو کمیسیون بهداشت مجلس

 

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است

ارسال نظر

نظراتی که حاوی توهین و تضییع حق بوده یا ضعیف و دارای بار حقوقی باشد، تائید نخواهند شد


آخرین اخبار