افزایش سرعت وزش باد در اردبیل/بارش برف در ارتفاعات انتظار می رود

توسعه و محرومیت‌زدایی روستاها در اولویت قرار گیرد

گردشگری مشکین شهر باید ها و نبایدها

تعرفه گاز در مشگین‌شهر باید تغییر یابد

هتل‌ ساوالان مشگین‌شهر در اختیار افراد بی‌سرپناه قرار گرفت

مشگین شهر قهرمان مسابقات مینی‌فوتبال جام پرچم آقایان استان اردبیل شد

بلاتکلیفی ۶ ساله استخر مشگین شهر قابل قبول نیست

ساماندهی سد اینچه‌نو مشگین‌شهر نیازمند ۵۰۰ میلیارد ریال اعتبار است

رهاسازی ۲ بهله عقاب طلایی در مشگین‌شهر

مشگین شهر قهرمان مسابقات لیگ برتر والیبال بانوان اردبیل شد

ارشق را باید منطقه آزاد اعلام کرد

ساخت بیمارستان جدید مشگین‌شهر از سرگرفته شد

کد خبر: 8462 | تاریخ انتشار: 14:50:05 - دوشنبه 11 خرداد 1394 | 3 نظر | |

پرویز قاسمی:

خط مقدم تحریم / بانک ها نباید سهمی را برای آموزش و پرورش بپردازند؟ / تبعیض هم که کار دشمن نیست!

مرا دردیست اندر دل اگر گویم زبان سوزد * و گرپنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد

بدایت کلام خویش را با درد که واژه مهجوری برای مان نیست قرین نمودم؛ چرا که در کشور ما امروزه همگان را به شکیبایی در برابر درد و محن دعوت می کنیم و البته عاقلانه ترین راه در این شرایط همین است و خدای قادر متعال بارها به عناوین مختلف رضوانش را پاداش صابران معرفی می نماید اما اجتماع ما و آن گاه که در درونش قدم می زنی و نفس می کشی مجموعه ای از تناقض ها را در کنار هم چیده که نکته سنجان را به تفکر و تألم وا می دارد،

همه واقفیم از جلوه ها و ابنیه های زیبای شهرمان، بانک ها و موسسات پولی هستند که گویی الحمدالله سایه تحریم و فشار بر روی شان سنگینی نمی کند و هماهنگ با نوسانات اقتصاد ایران کار مزد و بهره و نرخ و اوضاع خود را میزان کرده و دردشان را التیام می بخشند و چون سابق امروزه هم می بینی به بهانه های گوناگون گاه سنگ نما و گاه ساختمان بانک را از بیخ و بن کنده و استحکامات باشکوه دیکری احداث می کنند؛ حقا که شکاف طبقاتی صف اغنیا و فقرا را در فاصله بسیار بعیدی از هم قرار داده؛ یکی محتاج نان شب و دیگری دایما در حال تعویض دکوراسیون منزل و ماشین های مدل بالا و غوطه ور شدن در نعمات دنیاست و این اپیدمی مانند این که به ساختمان ها هم تسری پیدا کرده یکی مثل بانک رنگ و لعاب تغییر می دهد و یکی مثل خانه فقرا و البته مدارس؛ مثل بچه یتیمی باید برایش خیری یافت تا ازسر لطفو   احسان و تلطیف عواطفش بعد از موعظه ای طولانی و وعده بهشت برین دادن بتوان مبلغی رابرای ترمیم گوشه ای از ویرانی های مدرسه ای اخذ کرد و یا اولیای دمی را متوجه نمود که مدرسه سازی چه خوبی هایی دارد تا خون بهایی صرف مدرسه ای شود؛ چرا چنین است مگر مدارس متولی ندارند؟ آیا بانک ها نباید سهمی را برای آموزش و پرورش بپردازند؟ بانک هایی که نقش و نگار الوان شان از سود همین اقشار ضعیف است. آیا بخش قابل توجه گردش مالی بانک ها مخصوصا در مناطق کمتر توسعه یافته مربوط به آموزش و پرورش نیست؟ و البته سایر اداراتی که تمام پرسنل شان دانش آموخته همین مدارس هستند وام دار آموزش و پرورش نیز هستند.

زمانی که طرح عجولانه و پر از نقص ششم ابتدایی در مدارس اجرایی شد هیچ التفاتی به فضای آموزشی صورت نگرفت و مدیران مدارس از سر ناچاری از تقسیم فضای بزرگ تا حذف مکان های لازمی مثل آزمایشگاه و … را در دستور کار قرار دادند و حال باید دانسته شود وضعیت مدارس با این اوصاف بسیار وخیم تر از مساجد هم هست چرا که برای توسعه مسجد و به لحاظ این که در ایام دهه محرم ظرفیت مسجد جوابگو نیست همگان از خالصه اموال خویش برای این مهم و بنای جدید مبالغ هنگفتی تقدیم می نمایند و مساجد هم به یمن همین عنایات مفروش و زیبایند هر چند یقینا تنگ ترین مسجد هم برای اجتماع اهلش جهت اقامه واجب ترین فرض کفایت می کند.

امسال همکارمان در روستای ساطی علیا به خاطر نجات شاگردانش تا دم مرگ رفت و فداکارش نامیدیم ولی معلوم نیست اگر بلایی بر سر بچه ها می آمد اکنون انگشت اتهام به سوی چه کسی نشانه رفته بود. آیا عدم استحکام مدرسه مورد توجه جدی قرار می گرفت؟ و باز دیدیم که در حادثه شین آباد صرف نظر از این که چه کسی بالاخره متهم و مقصر شد رسانه ملی چندین بار دستگیره های معیوب مدرسه را برجسته می کرد؟ آیا به مدرسه بودجه کافی داده شده بود؟ چرا در حالی که چندین سال اهالی از نعمت گاز بهره مند بودند ولی مدرسه از سوخت نفت استفاده می کرد؟ و چراهای دیگر که دراین مقال نمی گنجد و به قول معروف “تو خود حدیث مفصل بخوان ازاین مجمل”.
و باز به رسم معلمی نقطه سر سطر و رجوع به آغازین سخن؛ پس این همه تناقض ها و زشتی در اندرون زیبایی هایی که دیده سر ما نمی بیند و دیده بصیر ما می بیند چه معنی دارد؟ باید باور کنیم معلم و مدرسه بیش ترین رنج را از شرایط تحریم و فشارها می کشند و این جا خط مقدم تحریم هاست و ما ان شاالله از صابرانیم ما از تحریم باکی نداریم تحریم کار دشمن است و دشمن کارش تحریم، ما از تبعیض می نالیم تبعیض؛ تبعیض هم که کار دشمن نیست ..

هرکس به طریقی دل ما می شکند   ***  بیگانه جدا دوست جدا می شکند
بیگانه اگر می شکند حرفی نیست ***  از دوست بپرسید چرا می شکند

انتهای پیام/ مشکین سلام

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است


3 ديدگاه مطلب براي " خط مقدم تحریم / بانک ها نباید سهمی را برای آموزش و پرورش بپردازند؟ / تبعیض هم که کار دشمن نیست! " ارسال شده است.

  1. علی امامعلیزاده میرک گفت:

    با سلام این درد تازگی ندارد این درد سالهاست که وجدان های بیدار را اذیت میکنداما بعضی چشم ها و گوشها کور و کرند ؟

  2. امیر حسین گفت:

    برادر قاسمی
    بزن که سوز دل ما بساز میگویی
    زسوزه دل چه شنیدی که باز میگویی
    الحق نکته ضریفی را اشارت نمودی
    العالم اکفی بااشاره

  3. دقیق گفت:

    برادر بزرگوار آقای قاسمی : سخن حق تلخ است اما سخن شما ازعمق وجود فرهنگیان محترم برمی خیزد ودست مریزادآفرین بر فرهیختگانی چون شما که درد گروهی را فریاد می زنید.

ارسال نظر

نظراتی که حاوی توهین و تضییع حق بوده یا ضعیف و دارای بار حقوقی باشد، تائید نخواهند شد


آخرین اخبار