افزایش سرعت وزش باد در اردبیل/بارش برف در ارتفاعات انتظار می رود

توسعه و محرومیت‌زدایی روستاها در اولویت قرار گیرد

گردشگری مشکین شهر باید ها و نبایدها

تعرفه گاز در مشگین‌شهر باید تغییر یابد

هتل‌ ساوالان مشگین‌شهر در اختیار افراد بی‌سرپناه قرار گرفت

مشگین شهر قهرمان مسابقات مینی‌فوتبال جام پرچم آقایان استان اردبیل شد

بلاتکلیفی ۶ ساله استخر مشگین شهر قابل قبول نیست

ساماندهی سد اینچه‌نو مشگین‌شهر نیازمند ۵۰۰ میلیارد ریال اعتبار است

رهاسازی ۲ بهله عقاب طلایی در مشگین‌شهر

مشگین شهر قهرمان مسابقات لیگ برتر والیبال بانوان اردبیل شد

ارشق را باید منطقه آزاد اعلام کرد

ساخت بیمارستان جدید مشگین‌شهر از سرگرفته شد

کد خبر: 12961 | تاریخ انتشار: 9:48:59 - دوشنبه 20 مهر 1394 | 2 نظر | |

حجت الاسلام و المسلمین سودی:

ماه مهر، ماه شمیم دلنواز مهر معلم

به نام خدای علم و خدای «ن و القلم »

ماه مهر که فرا می رسد بوی مهر و عاطفه همه جا می پیچد و ناخواسته ما را به دوران کودکی می برد. همان زمان که کتابهای جدید را در کیف دستی های ساده و خوش رنگ می گذاشتیم و همراه بچه های همسایه جستان و گریزان راهی مدرسه می شدیم. امروز که کودکان و نوجوانان را می بینیم که در دسته های مختلف و با سروصدای زیاد در اول ماه مهر در راه مدرسه در رفت و آمد هستند و ترافیک ایجاد کرده اند و سرشان از باد نوجوانی و غرور آکنده است دیدن این صحنه ها نه تنها کسی را آزرده نمی کند بلکه همه مردم همه ی این بچه های دوست داشتنی را با نگاهها و حرفهای نغز و صدازدن های پر از مهر خود مورد تفقد قرار می دهند.photo_2015-10-08_16-30-18

زمان حال با دنیای گذشته ما خیلی فرق کرده است. سطح دانش و سواد جامعه فرهنگی عزیز، انتظارات دانش آموزان و اولیا، سطح فناوری های آموزشی، شیوه های جدید آموزشی و بسیاری از مولفه های تعلیم و تربیت در مدارس امروزی نسبت به گذشته ارتقای چشمگیری یافته است و البته هنوز کشور عزیز ما با استانداردهای دنیا فاصله معنی داری دارد. اما فرهنگ غنی و مترقی ما ایرانیان بخصوص مردم شریف ترک زبان ، هنوز که هنوز است همچون گذشته در نگاهها و رفتار و گفتار دانش آموزان و اولیای محترم و معلمان شریف و مجموعه مدیریت مدارس ما موج می زند. شاید برخی از نمادهای فیزیکی و حتی برخی رفتارها دستخوش تغییر و تحولاتی شده باشند اما این مسئله اقتضای زمانه بوده و ناگزیر از مواجهه با آنها هستیم. آنچه باید مورد مداقه قرار گیرد و بر آن تاکید شود این مسئله است که بیشترین انتظار پدران و مادران از مدارس ما تربیت فرزندان نیکو خصلت و فرهیخته است. امید والدینی که هر روز صبح با دعای خیر فرزندشان را راهی مدرسه می کنند دو چیز است یکی اینکه هر روز بر میزان دانش و سواد علمی آنان افزوده شود و فرصت حضور دانش آموزان در مدرسه تضمین کننده آینده شغلی آنان بوده و مهارتهای زندگی را به دلبندهای آنان آموزش دهند. از طرفی هم انتظارشان این است که سطح ادب و معرفت و مهارتهای اجتماعی پاره تنشان در همین فضای مدرسه ارتقا یابد . به راستی آیا مسئله ای مهمتر از این دو مورد می توان سراغ داشت؟ کسی می تواند ادعا کند که اولویتی فراتر از این دو در برنامه ریزی های مسئولان و متولیان امر باید مد نظر باشد؟

اما ستون خیمه تعلیم و تربیت در هر جامعه ای بدون شک عبارت است از معلم. همان کسی که بیشترین اوقات دانش آموزان ما در کلاسهای درس و در محضر این عزیزان می گذرد و ناخودآگاه، رفتارها ، گفتارها ، طرز فکر ، آداب معاشرت و اندیشه های اجتماعی و فرهنگی معلم به دانش آموزان عزیز انتقال می یابد. کوچکترین تردیدی نباید کرد که معلمان عزیز و شریف مهمترین نیروهای انسانی موثر در شکل گیری هویت و فرهنگ و شاکله اجتماعی هر جامعه ای هستند. پس باید و حتما و الزاما در صدر توجهات قرار گیرند. این قشر بزرگوار هم مسئولیت اجتماعی سنگین بر دوش دارند و هم نقش بی بدیلی در اداره امور جامعه بر عهده آنهاست. چند نکته در این میان حائز اهمیت است:

اول اینکه کرامت معلم در قیاس با دیگر کارکنان دولت باید و حتما و الزاما حفظ شود و نباید معلمان به الگوهای زندگی سطح پایین در جامعه تبدیل شوند. حداقل رسالت دولت محترم این است که نگاه یکسان به وضعیت معیشتی و رفاهی کارکنان خود داشته باشد. اگر معلم در صدر توجهات اقتصادی دولت قرار گیرد و نسبت به تامین حال و آینده آنان برنامه ریزی لازم صورت گیرد می توان امیدوار بود به جایگاهی برسیم که نگاه عمومی جامعه هم نگاهی توام با عزت و کرامت به این حرفه مقدس باشد. نگارنده این سطور عمیقا اعتقاد دارد که سطح زندگی و رفاه معلم مطلقا نباید متوسط یا متوسط به پایین باشد بلکه برعکس باید جزو افراد متوسط به بالای جامعه باشند تا هم انگیزه استمرار این شغل حساس و ارزشمند در بین نخبگان جامعه وجود داشته باشد و هم اینکه امکان ارزش گذاری کیفی کار معلم هم در حوزه آموزش و هم در حوزه پرورش فراهم گردد. بی توجهی و کم توجهی به این اصل مهم سبد نیازهای خانوار ایرانی را هم از تعادل خارج کرده و پای موسسات تجاری بزرگ را به نظام آموزش و پرورش ما باز کرده است و همین مسئله هرچه بیشتر به فاصله گرفتن معلمان محترم از رسالت اصلی خود منجر شده است. البته از تلاشهای انجام شده در این زمینه ، آنهم در شرایطی که کشور با کسری بودجه شدید مواجه است باید تقدیر نمود.

دوم اینکه فضای تعلیم و تربیت و محدوده مقدس مدرسه نباید جولانگاه سیاسی کاری ها و دست اندازی افراد نالایق در اداره امور مدارس و دانش آموزان باشد. باید بیشترین نقش را در اداره مدرسه و اتخاذ تصمیمات مربوطه، به تیم فرهنگی مدارس واگذار کرد و از عزل و نصب های جهت دار و جاذبه و دافعه ی سیاسی در فضای مدرسه به شدت اجتناب شود. اما متاسفانه وضعیت امروزی ما کاملا برعکس است. چرا کسی باید به خود اجازه دهد بدون توجه به کارآمدی افراد و صرفا با این هدف که چقدر می تواند اوضاع امور را به نفع مطامع خود مدیریت کند ، دست به تغییرات مدیریتی در مدارس بزند بدون آنکه خودش عضوی از جامعه بزرگ فرهنگیان باشد.

امید آنکه روزی بتوانیم این اوضاع نابسامان را سروسامان دهیم واین میسر نیست مگر با اهتمام همه جانبه فرهنگیان معزز که خودشان بهتر از هر کس دیگری روشها و ملزومات آنرا می شناسند.

یادمان هست که روزی این بیت زیبا و ساده ، بهترین توصیف ما از معلم بود:

« محصل چون قمر محتاج نور است

تویی خورشید نورانی معلم «

در آغاز سال تحصیلی جدید برای همه معلمان و دانش آموزان عزیز سالی پر از مهر و برکت و موفقیت آرزو می کنم و به پاس زحماتی که برای ما کشیدند دست همه معلمان را می بوسم.

استفاده از این مطلب با ذکر منبع بلامانع است


2 ديدگاه مطلب براي " ماه مهر، ماه شمیم دلنواز مهر معلم " ارسال شده است.

  1. بی طرف گفت:

    بابت تجلیل شما از مقام معلم سپارسگزارم

  2. ماحمود خان گفت:

    مثل اينكه زمان از يادتون رفته!! ما كه كيف نداشتيم،نيم متر كش شلوار و تكه اي بربري خشك لاي كتاب فارسي و كتاب رياضي دراز و جوب تر و بلند معلم و كفش پاره ما و زمستان سرد و خشن با كوچه هاي گلي و باتلاقي ، از طرفي جنك و درخواست كمك مالي از ندارها براي قهرمانان هميشه زنده ي تاريخ ، برگ زريني از دفتر خاطرات ملس ما را به ديوان حافظ كنوني تبديل كرده است.امروز بايد با تبلت و وايبر و لاين و تلكرام و لب تاب و اينترنت و كلي بزركان ناآشنا به علوم كنوني و آسيب هاي ان به بچه ها و دانش اموزان بايد دست و بنجه نرم كرد.مهندسان و بزشكان امروزي نشأت گرفته از كش به جاي كيف و تكه بربري خشك به جاي فست فود ان روزي اند.
    يادش بخير روزهايي كه جوانان اين مرزو بوم در لباس رزم به دنبال موفقيت كودكان بزمرده ي شان در كنار شط العرب با كوسه هاي زميني و هوايي و زير زميني جان خود را تسويه حساب كردند ….. ناكفته ها بيكران است.
    بايد خاطر نشان كرد كه كارآيي معلمان ديبلم و زير ديبلم ان زمان از ليسانس و فوق ليسانس هاي اين زمان بهتر بود.متشكريم از معلمان ديبلم و زير ديبلمي كه با چوب تر دانش اموز را كتك مي زد و خود از شرم زمانه در راهروي مدرسه و به دور از جشمان ما دانش اموزان اشك جشمانش راپاك كرده و از خدا طلب مغفرت ميكرد.معلم عزيز ما همون موقع مي دانستيم….. .

ارسال نظر

نظراتی که حاوی توهین و تضییع حق بوده یا ضعیف و دارای بار حقوقی باشد، تائید نخواهند شد


آخرین اخبار