ایلقار نیوز: به نقل از مشکین سلام؛ شهرداری مشگین شهر چندین سال متوالی است که متاسفانه با نابسامانی ها،عدم اقتدار مدیریتی و بدهی های انباشته شده، نیروی مازاد بر نیاز داخلی ، قطب بندی و تضادهای درونی از نظر منافع اشخاص دست به گریبان بوده  و در پی آن با قضاوتهای منفی عمومی به خاطر عملکردش مواجه گردیده  است. شهرداری مشگین شهر مثل بیماری می ماند که عوارض بیماری از چند جهت به وی حمله کرده،پزشکان و پرستارانی هم که برای کاهش آلام و درد آن مورد استفاده قرار گرفتند نه تنها موفق به کاهش رنج و آلام آن نشده اند  بلکه در مواردی به خاطر تشخیص نادرست و تجویز درمان نا مرتبط به دردهای آن افزودند.

بدون شک برای خوانندگان گرامی و مسئولان امر این واقعیت به خوبی واضح و آشکار است که در هر شهرستانی نهاد شهرداری به عنوان پیشانی و نماد تمام ادارات محسوب می شود،چون تمام افرادی که در آن شهرستان زندگی می کنند و مهمانانی که از نواحی وشهرستان های دیگر برای گردشگری و گذران اوقات فراغت به آن شهر قدم می گذارند ،اولین تصوری که از آن شهرستان در ذهن و ضمیر خودآگاه و ناخود آگاه آنها نقش می بندد ، نما و مبلمان شهری ،وضعیت بهداشتی ، فضای سبز وموقعیت خیابان ها و کوچه ها می باشد.حتی اگر در شهرستانی در حوزه های دیگر میلیاردها تومان سرمایه گذاری شود ولی وضع ظاهری شهر ژولیده و کرخت و نامناسب باشد آن شهرستان از حیث افکار عمومی نمره قابل قبولی کسب نمی کند. مشگین شهر هم به عنوان یک شهر قدیمی و باقدمت تاریخی مستثنی از این قاعده کلی نمی باشد. لذا می بینیم در حالی که سرمایه گذاری خوبی در حوزه گردشگری و راه و سدها در سالهای اخیرانجام گرفته ولی انگار وضع امروزی شهرمان نسبت به گذشته تغییراساسی پیدا نکرده است.

مع الوصف چنانچه در گزارش چند روز قبل مشکین سلام اشاره گردیدبهره وری کمتر ، نداشتن تصمیمات بهینه ، رفتار و تصمیمات غیر کارشناسی در موارد متعدد و باند گرایی و رو کم کنی های بی حاصل و نابجا که از سوی  اعضای شورا و شهرداری انجام گرفت باعث شد چندان از ظرفیت ها و پتانسیل های شهر به خوبی استفاده نگرددوبیشتر به روز مره گی گرفتار شود. حالا با توجه به معضلات وگرفتاری های انباشته شده و شرایط به وجود آمده چند روز اخیر این سوال فرا روی شورای محترم و دلسوزان و علاقه مندان به مسایل توسعه شهری قرار می گیرد که چه باید کرد ؟ آیا دست روی دست گذاشت و عافیت طلبی پیشه کرده و نظاره گره منفعل باشیم یا باید شیوه دیگری را برای اصلاح امور وگشایش بن بست ایجاد شده انجام داد.و هر کس متناسب با آگاهی وجمع بندی خود بنا به حقوق شهروندی پیشنهادهایی به شورای محترم داشته باشد.

به باور ما امروز مسئولیت مهمی بر عهده نخبگان ،مهندسان حاذق و فعالان و کنش گران نهادهای مدنی و از همه مهمتر مسولان رسمی در شهرستان و نهادهای دخیل بر این موضوع قرار گرفته است که فضا و بستر لازم و کمک کننده را برای تصمیم گیری درست و عقلانی شورا فراهم کنند . از طرف دیگر اعضائ محترم شورای شهر باید بدانند دوران آزمون و خطای آنها سپری شده است و امروز در دنیای شیشه ای قدرت و سیاست ،صدها نفر از کنش گران فضای مجازی و رسانه ای عملکرد آنها را زیر ذره بین قرار داده اند. اگر درست و بر مبنای عقلانیت و منافع شهری تصمیم نگیرند احتمال این که عمر سیاسی و اجتماعی شان پایان یافته تلقی شود خیلی زیاد است. ولی این که اعضاء محترم پارلمان محلی به مطالبات واقعی و به حق مردم چگونه پاسخ خواهند داد در روزها  و یا هفته های آینده مشخص می شود که آیا همچنان در مسیر تصمیمات ناصواب گذشته خود اصرار کرده و در جا می زنند و یا با یک حرکت اساسی در افکار واندیشه ها وبرنامه های گذشته خود تجدید نظر کرده و در مدت باقی مانده از دوران وکالت مردم در حوزه شهری ،در جهت اصلاح و بهبود روند امور قدم بر می دارند. البته از هر زاویه به موضوع نگاه کنیم این دوستان بهتر است در حیات خلوت وجدان خود عملکرد گذشته وحال خود را مرور کرده و برای آینده هم احساس مسئولیت مضاعف داشته باشند،تا با کارنامه تاریک و مغشوش از شورای دوره چهارم خدا حافظی نکنند.

لذا با نظر خواهی و ارزیابی میدانی که از فعالان و صاحب نظران حوزه مدنی و اجتماعی و شهرسازی صورت گرفته و استمزاجی که از بعضی از کارکنان و پرسنل درون شهرداری به عمل آمده ،از میان افراد مطرح شده برای پست شهرداری دو نفر دارای بیشترین شرایط برای گذر از وضعیت بحرانی فعلی شهرداری می باشد .هر چند این دو بزرگوار همانند دیگر مدیران اشتباهاتی  در دوران مدیریت خود داشته اند و باید پاسخگو بعضی از شبهات وسوالات مردم باشند.  والبته طبیعی است که املائ نانوشته غلط ندارد .

این دو نفر آقایان  رحمت انوری و صفر جعفر زاده می باشند که می توانند با لحاظ کردن تجربیات گذشته و بر طرف کردن نقاط ضعف خود این کشتی طوفان زده را به ساحل آرام هدایت نمایند.در پایان هم ذکر دو نکته ضروری است

اولا تاکید بر دو شخص یاد شده به معنای انکار توانمندی های دیگران نیست.

دوم این که تمام مسئولان شهری به خصوص نماینده محترم به این موضوع باور داشته باشند در گزینش نیروها به خصوص در دو نهاد آموزش و پرورش و شهرداری، هر گونه حرکت صرفا باندی و سیاسی و غیر کارشناسی که قدرت اقناع افکار عمومی را نداشته باشد نه تنها آنها را برای رسیدن به آرزوهایشان کامیاب نمی کند بلکه آنها اولین بازندگان و قربانیان این عرصه خواهند بود.