ایلقار نیوز: مهدی جهاندیده / بخش اول/اصولگرایان در انتخابات 92 تبدیل به اقلیتی شکست‌خورده شدند، و در انتخابات 94 به گونه‌ای دیگر طعم شکست را چشیدند، اما اینها دلیلی نمی‌شود که آنها دیگر در پی فکر بازگشت به قدرت نباشند. شاید روزی که اکبر نیکزاد کلید اتاقش را به مجید خدابخش سپرد، به توصیه برادر بزرگتر در فکر چینش نیروهای نزدیک به خود و طرح‌ریزی «یک پلن» برای انتخابات دهم مجلس بود؛ او در سال 94 شکست خورد، اما حلقه اتصال و گردهمایی نیروهای از هم گیسخته اصولگرایان در اردبیل شد. آنها در دور دوم هم بی پروا پرچم حمایت از سیدکاظم موسوی را بر پشت بام‌هایشان افراشتند. اقلیت شکست خورده 92 این روزها «سودای بازگشت و تکرار» را در سر دارند.
اگر در انتخابات 24 خرداد یک انسجام و «نه به افراط اصولگرایی» بین جریان‌های اصلاح‌طلب و معتدل وجود داشت، اکنون این اصولگرایان هستند که در حال کپی‌برداری از این تاکتیک برای حذف اصلاح‌طلبان و اعتدال‌گرایان هستند و حیاط خلوت اصولگرایان در اردبیل این روزها دیگر «خلوتِ خلوت» و «شبانه شبانه» نیست. نشست‌های آنها چندان شبانه و چراغ خاموش هم برگزار نمی‌شود، آنها مسیر و دوربرگردان‌هایش را خوب می‌شناسند. شاید پرچم‌های اصولگرایان برای دور هم جمع شدن چند رنگ و متفاوت از هم باشد و به ظاهر جبهه پایداری با اصولگرایان دیگر در زاویه باشد و هر دو در اختلاف زاویه با حامیان احمدی نژاد؛ اما نقطه اشتراک ایدئولوژیک و اصولگرایانه‌ای آنها را زیر یک چتر و دور هم جمع می‌کند. آنها این را چه در دوران هشت سال دولت احمدی‌نژاد و چه در ادوار مختلف نشان داده‌اند که حداقل در اجماع علیه اصلاح‌طلبان در گذشته و اعتدالیون در حال حاضر اشتراکات فراوانی دارند. عزم آنها برای بازگشت به قدرت و خانه‌نشین‌کردن روحانی و حامیان اصلاح‌طلبش امری مبرهن است. ابزار و تاکتیک‌ها شاید از هم متفاوت و دیگرگونه باشد، اما هر چه هست، هدف همان بازگشت است، حال چه با احمدی نژاد چه با شخصی دیگر؛ آنچه مهم است ساختمان پاستور و عمارتهای تابعه است.
احمدی‌نژاد که در بهار امسال و با شعار بهاری‌اش، بازگشتی پر سر و صدا به سیاست داشت، در نیمه شعبان به زنجان رفت و بی‌شک پیش‌تر از آن پلن حضورش را هم طرح‌ریزی کرده بود. فارغ از اینکه او کاندیدای ظاهری یا اصلی گفتمان آنها باشد، پلن جدید چندان هم متفاوت از برنامه‌های استراتژیک اصولگرایان برای حفظ قدرت و جناح حاکم نیست. همه راه‌ها در استراتژی‌های اصولگرایان قرار بود که به بهارستان ختم ‌شود، اما آنها حداقل در ظاهر امر آنچه مد نظرشان بود را کسب نکردند، اما همان حضور علی لاریجانی و غلبه راست‌های مجلس بر اعتدالیون و اصلاح طلبان‌اش خود پیامی با محتوایی قابل تامل است.
حال این اقلیت شکست خورده در 92 در قامت حامیان احمدی‌نژاد یا «هر شخص پرچم دار دیگری» در این گفتمان می خواهند با چهره‌هایی وارد شطرنج سیاست شوند که اگر چه مهره‌هایشان رنگ سفید نداشته باشد، اما حداقل امر «چهره‌هایی سفید» باشند! چیزی مشابه آنچه که در انتخابات سوم شورای شهر و با آبادگران محقق‌اش کردند. حامیان احمدی‌نژاد در اردبیل هم متاثر از این استراتژی تبیین شده عمل می‌کنند. آنها هم به دنبال چهره‌هایی سفید هستند. چهره‌هایی که یحتمل نباید اصولگرا و حامی احمدی‌نژاد باشند، همین که یاران احمدی نژاد حامی‌اش باشند کفایت می‌کند. یحتمل است که آنها در این حال و برای تکمیل لیست در اردبیل هم به دایره اصولگرایی اکتفا نکنند و با اصلاح‌طلبان و اعتدالگراها وارد رایزنی شوند.

پایان بخش اول/مدیر مسئول وصاحب امتیاز ماهنامه سی روز