ای فضولی قیلمازام ترک طریق عشق کیم،
بو فضیلت داخل اهل کمال ائیلر منی
? فضولی بیشک یکی از محبوبترین و مردمیترین شاعران کلاسیک آذربایجان در چند قرن اخیر بوده است. مردم آذربایجان با طنین شعرهایش نغمهها سرودهاند، با عطر دلانگیز اندیشههای نابش زندگی کردهاند. در قفسه کتاب هر آذربایجانی، دیوان غزلیات این شاعر و عارف بزرگ قرن دهم، جزو کتابهایی است که برای خود جای مخصوصی دارند.
? اینکه چنین شاعری با چنین جایگاه رفیعی در بین مردم، در یک برنامه نازل تلویزیونی، از طرف یک شخص بیمبالات با چنان ادبیات وقیحانهای مورد اهانت قرار بگیرد، از آن اتفاقاتی است که فقط در صدا و سیمای ما میتوان نظیرش را پیدا کرد؛ صدا و سیمایی که با هیچ دستاویزی از جنس واقعنگری و منطق، نمیتوان به توجیه عدم توفیقش در جذب مخاطب، آن هم از نوع آذربایجانیاش پرداخت.
?️ همین چند هفته پیش بود که شهریار بزرگ را با چنان سر و روی آشفتهای به تصویر کشیدند که انگار در برج میلاد سرایداری میکند، بعد هم عذر خواستند و تندیس را برچیدند. حالا هم که نوبت فضولی است. جرم نانوشتهشان نیز از قبل معلوم است: نوشتن به زبانی غیر از زبان رسمی و تبلیغی.
? آن دبیر ادبیات کممایه، با آن دانش چندرغاز و تلاش مذبوحانهاش برای دست و پنجه نرم کردن با شاعر آمال و آرزوهای یک ملت، از همان چیزی ناراحت و عصبانی است که شفیعی کدکنیها، طباطباییها و یا جلاییپورها هستند. فقط مقیاس و مقراضش تفاوت میکند. اما آنچه مسلم است، جز این نیست که بخش اعظم این کوه یخ نژادپرستی، در زیر لایههای آرام و راکد جامعه همچنان دستنخورده باقی مانده است.
? ملت آذربایجان همه این کجسلیقگیها و تنگنظریهای را با وسع نظر و سعه صدر در ناخودآگاه جمعیاش ثبت میکند. اما شما بهتر است عجالتا این نکته را به دایره معلوماتتان در مورد ما آذربایجانیان اضافه کنید که دیگر نسل ترکان پارسیگوی در این دیار، سالهاست که به سر آمده است
✍️ غفور امامیزاده خیاوی
