ایلقار نیوز:24 دی ماه بار دیگر دریاچه شورابیل اردبیل 2 دختر جوان و دانشجو را به کام مرگ برد تا این ظرفیت گردشگری اردبیل «نقاب اضداد توسعه» به رخ زند.

تنی چند از دختران و پسران دانشجوی دانشگاه محقق اردبیلی بعد از اتمام امتحانات پایان ترم، تصمیم به تفریح بر روی شورابیل یخ زده می گیرند غافل از اینکه «شورابیلی که دیگر شور نیست» سرنوشت تلخی را برای 2 تن از همکلاسی های آنها رقم خواهد زد.

این دانشجویان که روزهای حبس در خانه و کتابخانه برای گرفتن نمره قبولی در سیستم غیراستاندارد آموزشی کشور را به اتمام رسانده بودند، می خواستند انتقام همه روزهای امتحانات را بگیرند برای همین شورابیل یخ زده را که در نزدیکی محل تحصیل آنها قرار دارد، برگزیدند و راهی شورابیلی شدند که چند سالی است یخ های آن زیر پای تمام آنهایی که باید در شهربازی ها باشند، ذوب می شوند تا جور نبود شهربازی در این شهر را بکشد که در این مورد باید چند نکته مورد مداقه قرار گیرد.

شورابیل از معدود دریاچه های موجود محدوده شهری در کشور است به همین دلیل ظرفیت بالقوه برای گردشگری اردبیل محسوب می شود که با وجود نزدیک به 2 دهه برنامه ریزی برای بالفعل کردن این ظرفیت همچنان شورابیل نتوانسته است نقشی که باید در جذب توریست های داخلی و خارجی ایفا کند را به سرانجام برساند لیکن نقش مثبتی که باید بازی کند را به حوادث منفی داده است. چند سال پیش سقوط دستگاه رنجر و فوت کردن جوانی از روستای سامیان در این مرکز تفریحی و چند روز پیش غرق شدن 2 دختر جوان نمونه ای «اخبار سیاه» منتشر شده از این مرکز تفریحی است که به شدت جنبه روانی داشته و دارد بنابراین باید از این مرکز «لکه زدایی» کرد که این کار هزینه بر، زمان بر و انرژی بر است.

دومین مساله ای که باید به آن توجه شود، کارکرد «مدیریت منطقه نمونه گردشگری شورابیل» است. وظیفه این مدیریت چه بوده و در راستای ایمنی کردن تجهیزات و اخطار دهی به افرادی که برای تفریح از دریاچه استفاده می کنند، چه وظیفه دارد و چگونه بر وظائف خود در این مورد عمل کرده است؟ به نظر می رسد که مسئولیت مغروقین شورابیل بر عهده مدیریت این منطقه باشد که نتوانسته است در مورد خطرناک و ناامن بودن تفریح بر روی دریاچه یخ زده اطلاع رسانی و اگاه سازی کند.

مدیریت این منطقه نباید در سرمای زمستانی اردبیل خود را در اتاقی گرم محبوس کرده و از پنجره اتاقش نظاره گر جوانانی باشد که به دلیل آگاهی نداشتن از خطرات احتمالی بر روی لبه تیغ شورابیلی راه می روند که هر دم احتمال دارد دهان باز کند و هر یک از این شهروندان را قورت دهد بلکه باید در قبال درآمدهایی که از این محل دارد، شورابیل را حفاظ کشی کرده و مناطق ناامن را با نصب تابلوهای هشدار دهنده مشخص کند تا افراد حداقل با آگاهی از خطرات احتمالی به «بازی با مرگ» بروند.

هجوم مردم به شورابیل یخ زده و تفریح ارزان قیمت در آن 2 علت را در ذهن هر مخاطبی حک می کند. نکته اول نبود مرکز تفریحی سرپوشیده مناسب برای تفریح مردم شهر سرد و کوهستانی اردبیل برای فصول سرد سال است که سبب می شود مردم برای کوچکترین تفریح راه شورابیل را در پیش بگیرند و دومین نکته در کلمه «تفریح ارزان قیمت» نهفته است.

سرانه درآمدی مردم اردبیل اردبیل تقریبا نصف سرانه درآمدی مردم کشور است بنابراین بدیهی است که خانواده های اردبیلی توانایی مالی لازم را برای قرار دادن «تفریحات» در سبد کالایی خود را نخواهند داشت پس باید به دنبال ایجاد مراکز تفریحی ارزان قیمت برای شهروندان بود تا آنها به جای شورابیل یخ زده، از آن مراکز تفریحی سر در بیاورند.

نکته دیگر اینکه نمی توان مغروقین و حادثه دیدگان را هم مبرا از خطا و اشتباه دانست به خصوص اینکه این افراد از دانشجویان و فرهیختگان بوده و انتظارات جامعه از آنها برای آگاه سازی و روشن گری بیشتر است نه اینکه خود در خطرآفرین نقطه شهر مشغول تفریح شوند. مسئولان تامین امنیت عموم جامعه هم در این مورد بی تقصیر نیستند بلکه آنها نیز به دلیل بی تدبیری در زمینه موارد خطرآفرین شورابیل نه اخطاری داده بودند و نه اقدام عملیاتی انجام داده بودند و این نشان می دهند که این مسئولان انگار در این شهر زندگی نمی کنند تا به تشخیص ریسک های پرخطر مردم پردازند و برای آن چاره اندیشی کنند.

در هر حال افکار عمومی در اردبیل انتظار دارند تا مقصران چنین حوادثی با قاطعیت تمام معرفی شده و به شدت با آنها برخورد شود نه اینکه مثل برخی از موارد مشابه در سال های اخیر، تقصیرات این افراد لای پرونده و کاغذهای موجود در آنها، استصواب گونه گم شود و به مردم معرفی نشود.

انتهای پیام/ توحید مهدوی-امید اردبیل