ایلقار نیوز : اگر دقّت کرده باشیم در طول عمر پر برکت و شکوهمند انقلاب اسلامی ، تعدّد انتخابات انجام گرفته در همه زمینه ها در جهان نه تنها بی نظیر بوده بلکه برنامه دمکراسی و هندسی انتخابات بر طبق قوانین موجود از شایسته ترین ها میباشد. حق رای آنچنانکه قانون اساسی مشخص کرده ، برای همه در محدوده ی سنین مشخص یکسان بوده و تمامی اقشار با حق انتخاب آزادانه ، میتوانند پای صندوقهای آرا حاضر گردیده و هیچکس در این رابطه حق تفتیش عقاید دیگری را نه تنها نداشته ، بلکه  در نحوه انتخاب نمایندگان نیز از هر قشری که باشد ، مردم آزاد میباشند.

منتهی نکته حائز اهمییتی که در این بین وجود دارد و بایستی بطریق اُولی مورد بررسی و دقّت لازم قرار بگیرد ، ایجاد زمینه مناسب در فرهنگ نحوه تقابل در تضارب آرا میباشد. بدین معنی که مقوله هایی مانند قبیله گرایی ، فامیل بازی ، سفارش ، التماس و با قرآن در محافل حاضر شدن ، حضور در مجالس ترحیم ، خرید آرا با تکیه بر مقوله هایی از قبیل تحویل ارزاق ، سور دهی و مهمانی دادن ، بکارگیری عنصر ثروت در خرید آرا ، فریبکاری با دادن وعده و عیدهایی که اصلا قابل اجرا نبوده برای افراد صادق و ساده لوح و النهایه انتخاب شدن بعنوان نماینده بهر طریق ممکن برای عدّه ای میباشد.

در هر حوزه انتخاباتی که نمایندگانی انتخاب گردیده و آنطوریکه تاکنون شاهد آن بوده ایم ، هیچ برآیند مثبتی از فعالیت طول دوره آنان نداشته ایم و امور عمرانی و اجرائی منطقه در سراب آشفته بازار دروغها و ترفندهای الکی سر برآورده و غوطه میخورد ، باید گفت که مقصرین اصلی آن نمایندگان این شهر نبوده اند ، بلکه اولین و اصلی ترین تقصیر بر عهده کسانی است که نسنجیده و بی دقّت و از روی تعصّب جاهلانه و بدون اندیشه و تعقل و مشورت منصفانه و با غرض ورزی که حاکی از امیال شخصی و درونی آنان است ، نسبت به انتخاب نمایندگان با درگیر شدن در موارد گفته شده ، آرأ منحوس خویش را در صندوقهای رای ریخته و با انتخاب نماینده سفارشی مورد نظر در چارچوب مطامع شخصی شان ، هدیه ای بس منحوس تر ، ارمغان دیگر بی گناهان نموده اند.

” انتخاب بایستی اصلح باشد ، در انتخاب منافع جمعی باید بر منافع فردی تقدّم داشته باشد ، طایفه گرایی ، تعصّبات خشک قبیله ای و گول خوردن بر چندر غاز اسکناس و یا بر وعده وعیدهای غیر قابل اجرا و دهن پرکن که خارج از ضابطه و قدرت بوده ، خون چرکین پلیدی را با دیدگاههای پلیدتر و بسادگی بر گلوی شهر مظلوم و مردمان این منطقه ریخته اند ، این صد باره کاریهای مهمل در انتخاب ، برای خودمان و نسلهای بعدی چه نتیجه ای میتواند داشته باشد؟” رای هر فرد وجدان و شرف هر فرد است و اگر آرأ که تا بحال با امانتداری تمامی همه عوامل انتخاباتی که در همه ادوار بنفع هر کسی بوده از صندوقها سر بر آورده و عینا نیز قرائت گردیده و نتیجه هم بدرستی همان بوده است ، اما نتیجه! بقول معروف ، دستپخت اکثریت بوده « کشک خالته ، بخوری پاته ، نخوری پاته ». یاشیدا یاندیریب لار قورینین اُودینا.

مردم شریف و آگاه! بیاییم این بار بدور از شائبه های سیاسی ، جناحی و فردی ، ولو حتّی اگر از نظر شخصی دیدگاه منفی بهر کاندیدی خدای نکرده داشته باشیم ، با انصاف رفتار کرده و با بصیرت و الگوگیری از عناصر مؤمن و بصیر ، افرادی متخصص و دارای شایستگی متعهدانه و دلسوز را بسکانداری نمایندگی شورای شهر بفرستیم ، در غیر اینصورت ما با وجود داشتن عناصر بیشمار تحصلیکرده که گاها آوازه آنان مرزهای جهانی را در نوردیده ، نخواهیم توانست به خواسته های بر حق خود که الحق شایستگی آنرا داریم ، برسیم. آیا تابحال باین فکر کرده ایم که فرزندان لایق دارای تفکرات و ایده های درخشان این شهر مظلوم ، با وجود بی توجّهی هایی که توسط مردم همین شهر بر آنها روا گردیده ، عطایمان را به لقایمان بخشیدند و رفتند؟ امّا در جای دیگری با شکوفایی و لیاقت تمام سر برآورده که حتی دیگر همان فرزندان خودمان را راضی نیستند که بخودمان بازگردانند؟

چرا در خواب غفلتیم؟ چرا در انتخابهایمان تاکنون دچار اشتباه شده ایم؟ چرا چشم دیدن عناصر شایسته متخصصِ متعهدِ و خداشناس و تشنه خدمت خود را نداریم؟ چرا کسانی متعهدِ متخصّص و دلسوز را ، که علی(ع) وار تشنه ی خدمتند و میتوانند بدرد این جامعه مفلوک بخورند ، بدر خانه شان نمیرویم و جهت کاندید شدن در انتخاباتها ، ترغیب شان نمیکنیم؟ چرا بر وعده وعیدهای توخالی دروغین یک عده خدانشناس گول میخوریم که فردا پس از انتخاب شدن حتی حرفهای از دهانِ گشاد بر آمده شان را ، از پشت تریبونها فراموش میکنند؟ چرا بر ناشتا لقمه ای عزّ شرفمان را که همان رأی مان است را ، میفروشیم؟ و دست آخر بر سرمان میزنیم که فلان و بهمان شد! آیا بغیر از این است که مقصر اصلی ، همان اکثریت انتخاب کنندگان از روی سهو و عمد میباشند؟ بر خویشتن اجازه ندهند که فردا نهیب ” خودمان کردیم که لعنت بر خودمان باد” دل آزرده شان سازد و باز روز از نو ، روزی از نو. و بهتر نیست که آیا گفته شود: « از ماست که بر ماست ».

این انتخابات بهر نحو بایستی با فرهنگ سازی عناصر دلسوز ، با تدبیر و آگاهی و دور اندیشی ، که نه مثل سابق ، بلکه با تفکرات شایسته ، افراد شایسته را سکان خدمت بسپاریم ، تا بر همگان ثابت گردد که خدمت و مردمداری یعنی چه؟ در دفتر ذهنمان تعصّبات خشک را بسوزانیم و بدور از جمیع شائبه های مضمحل کننده ، آرایمان را در صندوقها با سلامت نفس بریزیم ، که بالطبع نتیجه و عایدی هر تصمیم عقلانی و درست را خودمان صاحب خواهیم گردید و اما دیروز اگر فرزندان شایسته و خلف خودمان را بر مسند نمایندگی در هر حوزه قرار میدادیم ، آیا باز امروز بر سؤاستفاده و اضمحلال بازاری که باری بهر جهت بر ما تحمیل کردند و شهر خراب شده ای را ، آنهم اگر گذاشتند و تحویلمان دادند ، هرگز غصّه نمیخوردیم . و باید به این نکته اذعان داشت که در انتخاباتها ، همه در برابر نحوه ی آرائی که در صندوقها خواهند ریخت ، در مقابل خود و تمامی ملت و حتّی نسلهای آینده ، نه تنها پاسخ گو بوده بلکه فردا در پیشگاه عدل الهی نیز بایستی جوابگوی نتیجه عملکرد خویش باشند که: کُلُّکُم راع و کُلُّکُم مسئول . به امید غیرت و جوانمردی همه اقشار و عمل با درایت و بصیرت در روز موعود.انشاا…

                                                                                           یحیی حمیدزاده خیاوی